A Galicia do século XXII

Estamos no ano 2156.
Estamos tras 10 anos dunha terrible guerra financieira entre as dúas potencias mundiais China e os EEUU. No ano 2145 a ONU aprobou o dereito a poder comprar países coma unha propiedade privada. Os EEUU e China, levan 5 anos comprando entre os grandes empresarios de cada país cada un dos países restantes no mundo anulando así todo tipo de lei e dereito que non fose imposto por eles mesmos.

España foi comprada por un gran empresario estadounidense, creador da empresa farmacéutica máis grande do mundo, instalada en Galicia. Este home chamado Ricky Rockefeller,

 empregou o territorio galego para construir unha empresa de miles de quilómetros arrasando a maioría dos bosques e fragas deixándo a paisaxe coma na imaxe de abaixo.

Así é a paisaxe actual en Galicia.

A nivel de españa, todos os funcionarios foron substituidos por empleados de Ricky que eran reemplazados cada 5 meses; os contratos laborais máis longos entre todos os oficios españois. As forzas da ley foron substituidas por un exército mercenario contratado polo empresario.

Cunha dura represión que atenta os dereitos das persoas, o resto dos habitantes que non eran funcionarios foron forzados a traballar moi precariamente na industria farmacéutica

sendo explotados. As xornadas laborais aumentaron ás 18 horas diarias sen permitir descansar fora da industria aos traballadores. Os empregados máis privilexiados, podían permitirse comprarse unhas gafas de realidade virtual que lles permitía fuxir da dura realidade na que viven.

Dende o ano 2130, un colectivo revolucionario en contra da dictadura económica de Ricky Rockefeller, coñecido coma o Colectivo Antiempresarial Galego (CAG)

están cometendo atentados en diversas seccións da industria en Galicia

O resto da poboación, foi instalada en bloques de edificios con pisos en miniatura dentro do campo industrial.

Calcúlase que o indice de Miseria en Galicia aumentou ata un 87% da poboación total. En cambio a riqueza total do Estado aumentou un 400%, debido á reducción de costes de producción e precarización das condicións vitais e laborais dos traballadores. Calcúlase que en 2 anos, a poboación descenderá un 3% aumentando progresivamente a porcentaxe debido ao incremento da mortalidade polas pésimas condicións de vida.

Actualmente, no século XX grazas a dios non estamos nestas condicións, impidamos que ese 1% da poboación propietario do99% do diñeiro do mundo convertan a nosa terra na súa gran industria.

Escolas indianas

Hoxe vou falar sobre as escolas que os emigrantes galegos financiaron unha vez fixeron diñeiro nas americas.

Aqui deixo un fragmento que escaneei dun trtado que coma se pode ver amosa os proxectos que se seguirían para financiar e construir estas escolas na comarca de Ferrolterra. 

En Galicia hai arredor de 100 escolas financiadas por indianos particulares xunto cunhas 250 que foron financiadas por asosiacións instructivas tamén constituidas por emigrantes galegos.

Esta xente, merécese o meu respecto, xa que poucas persoas adiñeiradas teñen a decencia de donar diñeiro para financiar a educación; na miña opionión unha das cousas máis importantes que hai na vida. De feito actualmente esa xente adiñeirada pretende precarizar dita educación. Por isto paréceme moi repetable que estas persoas que lograron a fortuna noutro lugar non olviden a súa tera e que financiasen o futuro de moitos rapaces que non se podian permitir alonxarse dos seus fogares para estudar.

Aqui embaixo, vou poñer algúns exemplos de escolas indianas:

Esta escola, localízase na parroquia de Caamouco, preto de Ares. Foi financiada pola Agrupación instructiva de Caamouco.

Este é o colexio Sta. María, en Aspontes, considerada a escola rural máis antiga de Ferrolterra

Esta é a escola dos Irmáns García Naveiras, en Betanzos.

Eu tras buscar sobre esta entrada, dinm conta de que as escoloas de indianos son realmente edificios bonitos, non coma as abominacións arquitectónica nas que estudan moitas persoas en Galicia. Porque realente penso que os edificios teñana función que teñan teñen que ser agradables para a vista. Por exemplo, vou poñer unha comparación entre unha escola de indianos e unha escola construida recentemente:

Este é un instituto obviamente moderno construido recentemente en Galicia

Este é outro colexio de indianos.

Eu persoalmente noto unha diferencia enorme entre unha arquitectura e outra.

Pola xenerosidade destes indianos, aos que moitas persoas deben a súa educacion, fíxome que ficese unha entrada sobre eles, xa que creo que merecen ser valorados e recordados.

Graffiti en Galicia

O graffiti é un estilo artístico que consiste en realizar debuxos con spray de pintura en paredes, ben sexan de trens, edificios, muros...

Gústame moito o graffiti xa que, pese ao que moita xente diga de que é vandalismo e degradación da vía pública, eu vexo o graffiti coma unha forma de ornamentar as cutres paredes sen vida das rúas.

De todas formas, nas cidades maiormente, as paredes están cubertas de carteis publicitarios, pero a xente critica á persoa que fai arte nas rúas en vez de criticar ao que fai publicidade manchando as paredes con papeis.

O caso é que buscando sobre o tema, atopei unha sociedade galega chamada "A Vella Escola" que entre outras actividades culturais innovadoras, promove a arte do graffiti. Aínda que non o creamos, o graffiti pode utilizarse para decorar outros lugares coma o fondo do plató do programa Luar, coma se pode ver aquí:

Esta asociación promoveu que grafiteiros  de Galicia fixeran obras coma estas:

Eu sinceiramente opino que o graffiti, coma outra forma calqueira de pintar non deberia ser criticada por usar os medios disponibles para cada particular. Este estilo de pintura tamén gústame moito xa que en moitos graffitis, o pintor ten en conta os diversos elementos da estructura na que debuxa, dándolle maior sensación de realismo e vida ao debuxo:

Estes efectos non poden darse nun lenzo ou nun papel; precisamente o feito de ser un arte urbán fai que os debuxos en moitos casos requiran máis comedura de tarro.

Unha aclaración que teño que facer é:

Isto para min non é arte, e si que é unha maneira de ensuciar unha parede. Por facer un par de grabatos e letras case incomprensibles non converte ao autor nun artista.

Isto por exemplo si que é unha maneira máis fermosa de cubrir unha parede.

Cultura ou incultura?

Estas dúas imaxes pertencen á cidade fantasma de Pripyat; para o que non o saiba foi  unha cidade ucraniana que tivo que ser desaloxada por culpa dun accidente nuclear na central de Chernobyl.
Hata o día de hoxe esta cidade permanece abandonada e sen manteñemento de ningun tipo debido ao perigo da radiación.

Estas imaxes son  bastante máis preto. Estas rúas pertencen ao casco vello da cidade de Ferrol. Sinceiramente, eu podo ver en millor estado os edificios de Pripyat, aínda tendo en conta que en Ferrol continúa habendo xente nela. Por isto eu pregúntome se realmente a xente de Galicia respeta de verdade a súa cultura. Ousexa, nós miramos Madrid ou Barcelona e parécennos cidades moi bonitas e coidadiñas. Moita xente da comarca que pensa o fermosas que son estas cidades e cando miran arredor ven estas imaxes que poño aqui enriba. E aínda máis, por se non fose suficiente non só non se reparan os edificios antigos do casco histórico, senón que aínda por riba de non facer nada con estas edificacións, permítese isto:

A min non coma ferrolán, que eu son nedense, pero coma persoa que vive na comarca pareceme impresionante o descoidado que está o que deberia ser o centro urván da comarca de Ferrolterra.

Por outra parte, voume centrar máis no meu querido pobo de Neda. Neste pequeno pobo onde moita xente pensa que só hay monte e vacas, que tamén hai moito diso non vou mentir. Bueno, o caso é que o famoso director de cine George A. Romero, para que non o coñeza seguro que lle soará dalgo a pelicula "A noite dos mortos vivientes".

Pois el é o director. O tema é que este famoso director é orixinario de Neda, de feito o seu abó estivo moitos anos da súa vida vivindo neste pobo, concretamente na zona da Mourela.

Á súa vez tamén temos residino actualmente ao escritor Vicente Araguas, gañador do Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela en 2007.

En cambio, eu estiven uns 5 anos no instituto de Neda, e en ningún momento nomearon a estas dúas personaxes que a min sinceiramente, paréceme o minimo nomealos xa que son persoas relacionadas con Neda. En cambio sempre miramos para fora, nunca para o que temos ao noso lado, e o que está ao noso lado o abandonamos e o ignoramos. Por todo isto eu penso que debemos deixarnos de tanto valorar a cultura pero non coidala. Estes exemplos son só uns poucos de moitos que podería escribir.

En conclusión, antes de valorar o de fora, temos que aprender e comezar a valorar o que nos rodea ou se perderá e ahí si que só nos quedará mirar e envidiar os distintos aspectos culturais axenos a Galicia.

Discográfica galega destacada no ámbito internacional

Hoxe vou falar dun grupo de DJ´s que están a arrasar internacionalmente. Dende hay uns cantos anos, sempre me picou a curiosidade por saber se os galegos tíñamos un bó repertorio de DJ´s, xa que non coñecía ningún que fóse moi famoso. Entón púxenme a buscar acerca de DJs galegos famosos. Non atopei nada ata que encontrei certa información sobre unha discográfica dixital chamada Tullido Records, formada por un grupo de DJ´s galegos da mesma taia ca o famoso internacionalmente DJ Guru Josh, falecido recentemente, unha desgraza para nós os aficcionados ao xénero de música electrónica.
Para quen non saiba quen é, aqui abaixo deixo un dos seus temas máis coñecidos en todo o mundo

Bueno, o caso é que este grupo de DJs están a arrasar na rede, recibindo apoio de moitos temas de DJs da súa taia. Este grupo esta formado por Marcos Peon, Frisco Taibo e Arturo Vaquero. Esta discográfica, sefue crecendo cada día, e o seu sello está avalado polo antes mencionado Guru Josh ou por outros DJs españoles de gran fama coma Roger Sánchez e Jason Rivas.
En tullido Records, non soamente tocan a música electrónica; tamén estanse dando a coñecer na composición de bases no mundo do rap.
Realmente gustoume saber que estes DJ´s formen parte do mundo da música a nivel internaciolnal. Para os aficcionados ao mundo do rap e da música electrónica coma son eu, aquí deixo un exemplo dos DJś que máis me gustaron:

https://youtu.be/JJHDx72nyII?list=LLrsJU6lZ47ti2CA3BmmR17A
Arriba deixo un tema do subxénero bounce, producido por Dj Frisco e Marcos Peón.

https://www.youtube.com/watch?v=5aORgyWjVc0&index=2&list=LLrsJU6lZ47ti2CA3BmmR17A
E aquí deixo outro tema de rap, coa súa base composta por Arturo Vaquero.

Decidín escribir esta entrada xa que moita xente di que a música electrónica non é música, que é ruído, que é toda igual... Eu sonn un aficcionado desta música e poido dicir dende o meu escaso coñecemento que a música electrónica abarca subxéneros moi diversos dentro dela. A min tampouco me gustan todos os subxéneros, pero polo menos teño en conta que hai moita diversidade dentro da música electrónica. Principalmente os meus subxéneros favoritos son o Future House, Melbourne Bounce, Dubstep e Hardstyle. Pero se alguén pensa que estes subxéneros son os únicos de música electrónica, eu convídoos a que busquen na wikipedia coma fixen eu un día e xa verán a cantidade tremenda de variacións que hay.
A música electrónica encántame xa que me pega unha motivación enorme cando a escoito e realmente valoro o curro que dá compoñer unha canción deste xénero; que xa vos digo que non é sinxelo... non é o que fan a merda de DJ´s que hay por aquí que só saben poñer música xa feita.
Tamén teño que dicr que para toda a xente que isto non lle pareza música e que é un insulto para este aspecto da cultura, que teña unha visión un pouco máis aberta e que se deñan conta de que ao longo da historia a música cambia, e non porque non lles guste a eles teñen por que excluíla da denominación de música. Eu respeto todos os gustos musicáis e comprendo que non todos sexan coma o meu nin moito menos, pero non me gusta que moita xente minusvalore un ou outro xénero musical porque non lle guste.
Aquí abaixo vou deixar un grupiño de vídeos de distintos subxéneros de música electrónica para que aquel que saiba do que falo poida notar a diferencia; e do que non saiba de que falo para que o empece a saber:

DUBSTEP

FUTURE HOUSE

MELBOURNE BOUNCE

PROGRESIVE

HARDSTYLE

Bueno non vou poñer máis porque non é plan. Pero quero que quen vexa isto quite a idea da cabeza que toda a música electrónica é o mesmo.

Congreso Internacional da Paz en Ferrol

Hoxe vou falar dunha noticia ferrolá moi pouco coñecida que pareceume un dato que debe darse a destacar.

Durante a I Guerra Mundial, En Ferrol, o Ateneo Obreiro Sindicalista desta cidade, convocou o día 26 de febreiro de 1915 un Congreso Internacional da Paz, que convocaría a todos os grupos obreiros a nivel internacional. Nesta convocatoria, pretendíase organizar una oposicion á guerra por parte dos países neutrais, organizando unha folga xeral e un boicot de transporte de mercadorías.

Pero como non, os cabróns do Goberno español, prohibiron a formación dese congreso xusto o dñia antes da súa celebración e aínda por riba a inmediata expulsión de varios delegados extranxeiros. Pero a pesar de todo isto, o congreso celebrouse clandestinamente con risco de seren descubertos. A celebración foi no Ateneo Obreiro Sindicalista, ao que asistiron pese a prohibición do goberno mais de cen organizacións sindicais, ateneos sindicalistas, centros obreiros e grupos anarquistas.

Pero por causa da súa clandestindade, este congreso non foi tan relevante, cousa que é inxusta. Tamén moitos organizadores foron arrestados polo goberno, mesmo foi detido o principal organizador, Xosé López Bouza. Tamén reduxo os efectos deste congreso, foi a expulsión de multiples delegados doutros países e a tardía chegada doutros cando xa rematara a celebración.

Por isto, tentouse facer un renacer a Internacional, pero tampouco logrou reunir a todas as organizacións obreiras desexadas e como consecuencia, a folga xeral internacional viuse igualmente fracasada.

Aqui abaixo deixo unha das poucas imaxes deste congreso clandestino en Ferrol

Na miña opinión, o goberno nunca debeu prohibir a convocatoria deste congreso. É moi posible que as cousas cambiaran grazas a esta celebración, e incluso quén sabe, ao millor este congreso houbese freado a guerra e salvado millares de vidas, polo que o goberno español de por aquel entón puido ser un dos responsables de que a guerra estoupase finalmente

Non toda a igrexa apoiaba o réxime franquista

Hoxe vou falar dun tema que me resulta moi nteresante: os curas roxos. Estes curas eran persoas que a pesar de que a igrexa estaba a favor do réxime franquista, arriscaron as súas vidas para axudar á xente das súas parroquias.

En concreto quero facer mención dun cura ferrolano, residente durante a súa vida en Caranza, chamado Eliseo Ruiz de Cortázar, máis coñecido no seu barrio coma Cuco. Cando Eliseo era un rapaz comezou a traballar na empresa da súa familia no porto de Ferrol. Posteriormente fixo a carreira de perito mercantil e a de filosofía. En 1962 ordenouse sacerdote e exerceu en San Xiao, que era a súa parroquia natal e en San Pío de Caranza.

En 1974 colaborou na fundación dunha comisión chamada "Servizos á Comunidade", formada por veciños de Caranza e de parroquias próximas. Desta comisión surxiu a asociación de veciños de Caranza que recibiu o nome de Cuco Ruiz de Cortázar en homenaxe a este sacerdote.

A parte das súas labores nesa comisión, Eliseo encargouse da atención á terceira idade, á alfabetización dos adultos e tamén promulgou tanto a lingua coma a cultura galega. Tamén foi famoso en Caranza por resolver os problemas cós que a xente da parroquia acudía a el.

Por desgraza, Cuco falece aos 47 anos por causa dunha doenza hepática.

Por todos estes actos, Cuco Ruiz de Cortázar aínda e lembrado por moitos veciños de Caranza coma un Home digno de admirar.

Aquí abaixo deixo unha foto do sacerdote na súa xuventude